slideshow 1 slideshow 2 slideshow 3 slideshow 3 slideshow 3 slideshow 3 slideshow 3 slideshow 3 slideshow 3 slideshow 3 slideshow 3

Daarheen en weer terug : een experiment ( II )

 

 

Mont Saint-Michel.

 

Eindelijk.

 

Een plek waar mythe, geschiedenis en het nu naadloos in elkaar overvloeien. Het is een plek die tot de verbeelding spreekt, waar een kleine 1400 jaar historie letterlijk aan je voeten ligt. Even een korte geschiedenisles :

 

Mont Saint-Michel werd destijds gesticht door de heilige Aubert rond 700, die op de berg in eenzaamheid en verbondenheid met de natuur en de zee kwam bidden. Volgens de legende zou de Aartsengel Michaël verschenen zijn aan de heilige Aubert, die visioenen kreeg over een kerk op de rots. St. Michaël beval de monnik om daar een kerk te bouwen, en de monnik begon in 708 aan de kerk op de rotspunt, dicht bij de kust, te bouwen.

In 709 was de kapel af en konden er 100 mensen in. In de loop van de tijd bouwden de monniken daar een klooster op en vergrootten de kapel tot een kerk. In de 9e eeuw en de eerste helft van de 10e eeuw was er maar alleen een klooster op het rotseiland. Het kon bereikt worden met een sloep of een schip. Dat was ook nodig voor de bevoorrading van het klooster. In 966 kwamen de Noormannen of beter, de Normandiërs op het rotseiland. Ze bouwden onderaan en rondom het klooster op de rotshellingen, woonhuizen. De bekeerde Normandiërs woonden daar voortaan met hun gezin. De Benedictijnen mochten er blijven. De stenen waarvan de kerk en het klooster gebouwd werden, kwamen van de eilanden Jersey en Guernsey, die op 22 km van de rots liggen. De kloosterlingen en inwoners van Avranches kapten de stenen van de eilanden en brachten ze per schip tot aan de voet van de rots. Een groot raderwiel dat binnen de kloostermuur aan de westkant stond, werd rondgedraaid door 4 à 5 personen, om de bouwstenen langs de rotshelling naar boven te hijsen. Dit grote rad is nu nog altijd te zien in het klooster.

 

( bron : Wikipedia )

Het rad zelf heb ik helaas niet op foto, maar hier zie je wel het traject dat de stenen naar boven volgden (het rad zit logischerwijze aan het uiteinde..) :

 

( klik voor groot )

Het blijft vreemd om door de straten en gangen van een meer dan duizend jaar oud bouwwerk te dwalen. Los van de massa toeristen die er dagelijks op Mont Saint-Michel afkomen (waarvan ik er - inderdaad - ook één was...) is het bijna onmogelijk om je niet onder te dompelen in alle verrassingen die ieder bochtig straatje in petto heeft. De meest schattige huisjes, authentieke luiken, kasseien, schietgaten, de abdij op de top..Zittend op de 1400 jaar oude muur neem ik alles om mij heen zorgvuldig in mij op, laat het mysterie en de verwondering die deze plaats lijkt te ademen op mij inwerken. 1400 jaar geschiedenis.. De legendarische Willem de Veroveraar liep bijna duizend jaar geleden hier door deze straten op zijn weg naar de Engelse troon. Ook daar heb ik een foto van weten te maken :

( Tapijt van Bayeux )

Terwijl ik daar op die muur in de zon voor mij uit zit te kijken valt er opeens een last van mijn schouders. Ik ben hier. Ik ben vrij. Ik ben.

( Klik voor groter )

 

( Klik = groter )

( Klikkie klikkie , groter groter )

 

( Ik val in herhaling )


( KLIK> GROTER.)

Daarheen en weer terug : een experiment ( I )

Zwijgend staar ik naar het licht dat de koplampen van mijn auto in de donkere Franse nacht werpen. De strepen schieten in een constant ritme voorbij terwijl in mijn oren het gesuis van de wind klinkt.

Rust.

Concentratie.

Ik heb geen specifiek doel voor ogen, alleen dat ik Mont Saint-Michel en de grot van Lascaux gezien wil hebben (klik gerust op die laatste, de site is de moeite meer dan waard!). Mont Saint Michel omdat ik recentelijk als bij toeval in de bestaansgeschiedenis van De Tempeliers terecht ben gekomen door het (her)lezen van dit boek ( klik ). En omdat :


(klik voor groter)

Het is niet alsof er nog geen foto's van Mont Saint-Michel bestaan, maar dit zijn mijn foto's van Mont Saint-Michel. Ze vormen maar een armzalig aftreksel van de herinneringen aan de lange klim via het pad naar boven, het geluid van de eeuwige zeewind die door de schietgaten heen blaast of dat ene, fijne moment zittend in de zon op een eeuwen oude verdedigingsmuur. Ze zijn er.. Ik neem boeken als 'holy blood holy grail' niet al te serieus, behalve dan als mogelijk startpunt van honderden 'wat als' scenario's in mijn hoofd. Ik ben en ik blijf een schrijver, ik zoek en ik maak overal verhaaltjes van. Het is niet eens een keuze ; het overkomt mij. Veel gebruikt excuus :)

Toch - de geschiedenis van de Tempeliers en de Katharen is erg interessant, los van de fictie en al dan niet verborgen (of verloren gegane) geheimen.  Tijdens mijn vorige bezoek aan Frankrijk (twee jaar geleden) was ik als bij toeval in Carcassone beland geraakt, in dezelfde regio als Rennes-le-Château dus. In Frankrijk ligt de geschiedenis voor het oprapen, een fors aantal kastelen en zelfs complete dorpen uit laten we zeggen de periode 700 - 1400 liggen er nog schijnbaar onaangeschonden bij.

Terwijl de kilometers onder mijn wagen doorflitsen neem ik nog een teug van de Franse avondlucht. Ik mijmer nog even over mijn innerlijke motieven om deze reis te ondernemen, die -ondanks bovenstaande bespiegeling- een stuk dichterbij en persoonlijker zijn. Is het een vlucht? Ja en nee. Het impulsieve karakter en het totale gebrek aan planning zijn eigenlijk standaard 'ik' , en het liefste reis ik alleen. Ook zijn er geen 'lopende zaken'  in mijn leven die tien dagen bedenktijd vereisen (alles is emotioneel stabiel, dankjewel) , het leven gaat zoals het gaat en ik omarm het. Dus nee, geen vlucht.

Maar : wel dat knagende gevoel dat ik ook had voordat ik naar Zweden vertrok om (bijna letterlijk) in een hutje op de hei te gaan zitten. Het gevoel dat er 'iets' is, en dat het tijd is om weer eens heel erg diep naar binnen te kijken. En dit, deze reis -deze rit- helpt daar bij, vanaf het moment dat ik bij mijn ouders weg reed. Vrijheid. Aangewezen zijn op je zelf, en je vermogen om overal iets -wat dan ook!- van te maken. 600 kilometer liggen er achter mij, en er gaan er nog veel meer volgen. Mijn hand rijkt naar mijn trouwe waterfles (nu al mijn beste vriend) en ik neem nog een slok terwijl ik de zoveelste heuvel afdaal. Het landschap lijkt vlakker te worden naarmate ik Normandië nader. Mijn eerste stop.

 

( Klik voor groter )

Zijn manier

 

Dag Herman, de wereld is toch een stukje grijzer sinds 11 Juli 2001.

Feest

 

36.

En wat heb je nu geleerd spelende man? Mja, in veel opzichten helemaal niets. Niets concreets. Behalve dit dan :

 

We moeten op onze eigen benen staan en de wereld frank en vrij tegemoet zien - de goede feiten, de slechte feiten, de schoonheden en de lelijkheid; zie de wereld zoals deze is en wees er niet bang voor. Verover de wereld met intelligentie en niet alleen door slaafs onderworpen te zijn aan de verschrikkingen die met het leven verbonden zijn.

Betrand Russell, uit ' waarom ik geen Christen ben'

 

Er zijn slechtere levenshoudingen denkbaar als ik zo om mij heen kijk.

Voor Alan

 

Vandaag zou Alan Turing 99 jaar zijn geworden. Turing was min of meer de vader van wat wij hebben leren kennen als de Pc, genoot enige bekendheid door het bedenken van de Turing machine en heeft tevens bijgedragen aan het kraken van de zogeheten Enigma code in de Tweede Wereldoorlog. Een genie in meerdere opzichten.

Toch heeft zijn levensverhaal meer gemeen met dat van Nikola Tesla dan dat van bijvoorbeeld Albert Einstein. Alan beging namelijk een grote zonde in het puriteinse Groot Brittanie van vlak na W.O.II :

In 1952 werd Turing gearresteerd wegens homoseksuele handelingen (die tot 1967 in Engeland voor mannen strafbaar waren, en waardoor hij door de geheime dienst als een veiligheidsrisico in verband met de hem bekende staatsgeheimen werd beschouwd) en veroordeeld tot ofwel een experimentele chemische castratie, ofwel een gevangenisstraf. Turing koos het eerste. Als gevolg van de hormonen die hij verplicht werd te laten injecteren leidde dit onder meer tot borstvorming.

Op 7 juni 1954 werd hij dood aangetroffen met in z'n bezit een appel die met cyanide vergiftigd was. Er wordt over zijn dood veel gespeculeerd. De officiële doodsoorzaak was zelfmoord, maar er wordt ook beweerd dat hij door de Engelse geheime dienst is vermoord omdat hij te veel zou weten over de geheime codes, en daardoor een te groot veiligheidsrisico was.

(bron)

Los van de geheimzinnige omstandigheden rondom zijn dood is het stuk over zijn arrestatie en de daaropvolgende veroordeling een weerzinwekkend voorbeeld van de moraal in het verlichte Europe rondom het midden van de vorige eeuw. Het is ook een prachtvoorbeeld om aan te tonen dat wij Westerlingen best wel eens mogen inbinden als wij ons laatdunkend uitlaten over 'primieve' andere culturen.

Deze is voor Alan, een te vroeg gestorven genie dat nog veel had kunnen betekenen voor de wereld. Deze is voor Alan, wiens werk volgens president Eisenhower " has saved thousands of British and American lives and, in no small way, contributed to the speed with which the enemy was routed and eventually forced to surrender." Deze is voor Alan, omdat zijn geaardheid hem niet tot een minderwaardig mens maakte.

Deze is voor Alan.

Matmos - Enigma Machine For Alan Turing

(met samples van een authentieke Enigma coderingsmachine)


 

Stand

 

Some may sever
Some may never...
Some may take their needs then go...
Some find heaven,
...In sevens and elevens
Some may chase the even flow.
But:
Some may never…some may never even know.

Some may leave us
…Take us or leave us.
Some must face their fears to grow.
Some mind heaven,
...Through sevens and elevens
Some must taste their heathen glow.
But:
Some may never,
Some of you will never even know…

...Ready?

I'VE COME FACE TO FACE WITH MYSELF, MAN.
SANCTIFY THE EARLY LIGHT JUST LIKE THE OLD MAN CAN, BOY!
CHANGE THE WORLD?? YOU BETTER CHANGE YOURSELF MAN, BOY…MAN
CHALLENGE THE MIND TO BE MORE LIKE THE ROLLING OCEAN MAN!


And BURN!

BURN!!!

Thou now behold us: The souls of those who anger overcame
Thou now behold us: The souls of those who anger overcame

SOME FIND JESUS
SOME MAY NEVER EVEN STAND


STAND!

I WILL NOT, I WILL NOT GO!
(I want to know why we are metal…)
I WILL LET, I WILL LET GO!
I I I I I

(harmony, harmony…walk to war)

I STAND!!!

STAND!!!

I WILL LET GO! I WILL GO!!!

I fall now… I'm letting go.
I call tonight, I'm letting go.
I crawl…but now, I'm letting go.
I fall tonight…I'm letting go...
I'm letting go
I'm letting go
(I will let go babe…)

To thine own selves be true…show me
I'm not afraid...
I know myself…
SHOW YOURSELF!!

Do not pretend to know…there's NEVER a time but now
And I will never back down…DO YOU HEAR ME ?!?!?

I STAND!!!
STAND!!!
(no more hate, no more hate!!!)
STAND!!!

I WILL NOT, I WILL NOT GO!!!
(I want to know why we are metal…)
I WILL LET, I WILL LET GO!

I WILL LET GO!!

FALL OUT, THEN FALL BACK IN LINE…

SHUT IT!!

Devin Townsend Project - Stand

Metal, opera, musical, meesterwerk. Devin Townsend : genie.

 

Handdoek dag

A towel is about the most massively usefull thing an interstellar hitchhiker can have. Partly it has great practical value. You can wrap it around you for warmth as you bound across the cold moons of Jaglan Beta; you can lie on it on the brilliant marble-sanded beaches of Santraginus V, inhaling the heady sea vapors; you can sleep under it beneath the stars which shine so redly on the desert world of Kakrafoon;  use it to sail a minicraft down the slow heavy River Moth; wet it for use in hand-to-hand combat, wrap it around your head to ward off noxious fumes or avoid the gaze of the Ravenous Bugblatter Beast of Traal (a mind-bogglingly stupid animal, as it assumes that if you can't see it, it can't see you- daft as a brush, but very, ver ravenous); you can wave your towel in emergencies as a distress signal, and of course dry yourself off with it if it still seems clean enough.

More importantly, a towel has immense psychological value. For some reason, if a strag (read : non hitchhiker) discovers that a hitchhiker has a towel with him, he will automaticly assume that he is also in posession of a toothbrush, washcloth, soap, tin of biscuits, flask,compass, map, ball of string,gnat spray,wet-weather gear, space suit etc etc. Furthermore, the strag will then happily lend the hitchhiker any of these or a dozen other items that the hitchhiker might accedentally have " lost ". What the strag will think is that any man who can hitch the length and breadth of the Galaxy, rough it, slum it, struggle against terrible odds, win through and STILL know where his towel is, is clearly a man to be reckoned with.

Hence a phrase that has passed into hitchhiking slang, as in "Hey, you sass that hoopy Ford Prefect? There's a frood who really knows where his towel is." (Sass: know, be aware of, meet, have sex with; hoopy: really together guy; frood: really amazingly together guy).

Douglas Adams, The Hitchhiker's guide to the Galaxy

 

Voor Douglas. Spreek je later & bedankt voor de vis!

Het spiegelend evenbeeld

 

 

Wat is leven? Ogen die elkaar niet zien,
hout op hout de woede van het lichaam,
draaiend in het cirucusspel van heden.

Het is een straatnaam aan een huis,
de ogen rode tekens aan een voorhoofd,
terend op de gedachte aan gisteren:

'Ik loop in zoveel duisternis
dat ik blind ben van vragen.
's Nachts de koele mist van de liefde
bij dag de godsdienst van het ademhalen'.

Terend op een wanhoop die morgen is:
alleen met anderen die alleen zijn,
samen met de eigen stem, die niet klinkt
in een wankel en vermoeid bestaan
waar geen geluid meer doordringt.

En ik die dit leven niet ken
ik, een toerist in eigen land,
vreemde voeding in mijn cellen,
vreemde rook in mijn mond.

Ik loop langs alle wegen die mij dragen
en vraag, maar kan niet meer vragen,
Geef mij het einde, zodat ik mijzelf herken.

Simon Vinkenoog - 'Spiegelend evenbeeld' ; uit ' Spiegelschrift' (1962)

 

Waarom?

Engel

© Katherine Daykin

Wer zu Lebzeit gut auf Erden
wird nach dem Tod ein Engel werden
den Blick gen Himmel fragst du dann
warum man sie nicht sehen kann

Erst wenn die Wolken schlafen gehn
Kann man Uns am Himmel sehn
Wir haben Angst und sind allein
Gott weiss Ich will kein Engel sein

Rammstein - Engel

Pages

Powered by Drupal

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer